Gabriela Bossis w 1944 r. pokazuje notatki biskupowi Villepelet, który pomoże jej wydać pisma – incognito. Słyszy Jezusa przez trzynaście lat aż do śmierci w 1950 roku. Łącznie zapełnia dziesięć zeszytów. Otrzymują imprimatur i zostają opublikowane pod tytułem On i ja (Lui et moi). Do 1967 roku we Francji ukazało się ich 50 wydań. „Pan Jezus – mówi: Gdy moje powieki zaczną się zamykać na sprawy tej ziemi, oczy moje będą szukały Twego spojrzenia miłości. Gdy uszy moje się zamkną, będę nadsłuchiwać Twojego głosu miłości. Panie, przyjmiesz cierpienie mego ciała jako wynagrodzenie za grzechy mojego życia i życia grzeszników, dla uwielbienia prawdy. A jeśli moje konanie się przedłuży, niech się przedłuża także moja miłość. Niech będzie wierną odpowiedzią na Twoją miłość na Krzyżu.”
[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=1ijptGfBPgk[/embedyt]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz